در آینده‌ای نه چندان دور که آب دیگر قابل آشامیدن نیست و نوشیدن آن منجر به مرگ فوری می‌شود، کسانی که مجازات شده‌اند تا همچنان زنده بمانند، غرق در سرطان هستند و برای بقا به شیمی‌درمانی و مشروب مون‌شاین متکی‌اند. کسانی که نتوانند هیچ‌کدام را پیدا کنند، به زودی هلاک شده و به عنوان مردگان متحرکی به نام «رقاصان سرطانی» بازمی‌گردند. زنده ماندن وحشیانه است، اما مرگ نیز به همان اندازه بی‌رحم است.